เสียงเบสของเธอ

posted on 21 Sep 2010 22:54 by noonoon in Poem

 

ผมหลงรักเธอมานาน เธอคือเสียงเบสของผม

เธอชอบทำท่าสบายดี แต่ที่จริงเวลาเธอฟังเพลงนี้แล้วมักร้องไห้

ผมเคยถามเธอว่า อยากปิดเพลงนี้หรือเปล่า เธอตอบผมว่าห้ามปิดนะ

 

ผมไม่เคยเข้าใจเลย ว่าถ้าฟังแล้วรู้สึกแย่ ทำไมต้องฟังอีก

 

เธอจะร้องคลอตามไปด้วย ณ วินาทีนั้นหัวใจของผมจะบีบแรงตามจังหวะเบส

นิ้วมือสวยงามของชายหนุ่มดีดบรรเลงเพลงนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

มันเหมือนกับบีบคอเธอ...ช้าๆ...และไร้ความปรานี...

 

จนร่างกายสวยงามของนางฟ้าหมดลมหายใจต่อหน้าผม

 

มันทำให้ผมเกลียดเพลงนี้ยามที่ต้องฟังคนเดียว

แต่ผมกลับหลงรักมัน ในตอนที่ฟังกับเธอ

เพราะเป็นช่วงที่สวยที่สุดของคนที่ผมรัก

 

ผมมองใบหน้าสวยงามเหมือนรูปปั้นของเจ้าของเสียงเพลงนั้นผ่านจอโทรทัศน์

สายตาคู่นั้นเหมือนลูกปืนที่ทะลวงเธอจนทะลุ

น้ำตาหยดเล็กๆไหลอาบแก้มน้อยๆ ราวกับหยดน้ำบนผืนทะเลทรายแห้งๆที่ไร้ชีวิต

 

ผมเป็นบ่อน้ำที่เธอไม่เคยแลมอง

 

...พระเจ้า...ท่ามกลางผืนทรายเวิ้งว้างสุดหูสุดตา…

ทำไมเธอต้องการเพียงผลึกหยดน้ำเล็กๆที่สวยงามแต่เจ็บปวด

 ผมไม่เคยเข้าใจ

Comment

Comment:

Tweet

อ่านบทกวีของนุ่นแล้วเห็นภาพลอยมาทุกครั้งเลย ชอบจังเลยจ๊ะbig smile

รูปสวยมากเลย

#2 By บี (58.9.52.70) on 2010-10-01 16:40

ชอบมากเลย...

ครั้งแรกที่ฟังนุ่นอ่าน รู้สึกตื้อๆตันๆในใจเลยล่ะ
แม้ตอนนั้นจะง่วงนอน ก็ยังต้องเมนต์อย่างตื่นเต้นเลย

เรียบๆ แต่อีโมชันลึกๆ แต่ไม่เคยพยายามเกินไป ไม่เคยเฟกแม้แต่ครั้งเดียว เหมือนทุกที แ่ต่ก็ชอบมากทุกที

เีขียนออกมาเยอะๆ นะ ตัวหนังสือที่ไม่ได้เพอร์เฟกต์แต่เต็มไปด้วยอัตลักษณ์แ่บบนี้ ไม่จำเป็นต้องขัดเกลาอะไรมากมายหรอก ก็แค่ยอมปล่อยให้มันออกมาเยอะๆเท่านั้นก็พอ